marjolein hillege

STORMSCHADE

16 maart 2021

Filomena heeft flink huisgehouden, afgelopen januari. In Aragón was de storm iets minder krachtig dan in Madrid maar de combinatie van de met 60 centimeter sneeuw bedekte takken en de flinke wind was intens genoeg om de takken uit het merendeel van olijfbomen te doen breken. Het ziet er naar uit en het was veel werk om alles op te ruimen maar je kan het zien als een vorm van natuurlijke snoei.
We hebben de takken die op de grond lagen of nog uit de bomen moesten worden gezaagd bij elkaar gesleept. De grote takken in kleine stukken gehakt voor de kachel. De twijgen die op acht manshoge bergen zijn verzameld door een geleende hakselaar gehaald en al die snippers bij jonge bomen, ingezaaide stroken en ludieke bergen gelegd. In totaal hadden we zo’n 6 kuub snippers.

Filomena heeft flink huisgehouden, afgelopen januari. In Aragón was de storm iets minder krachtig dan in Madrid maar de combinatie van de met 60 centimeter sneeuw bedekte takken en de flinke wind was intens genoeg om de takken uit het merendeel van olijfbomen te doen breken. Het oogt als een ravage en het was veel werk om alles op te ruimen maar je kan het zien als een vorm van natuurlijke snoei.
We hebben de takken die op de grond lagen of nog uit de bomen moesten worden gezaagd bij elkaar gesleept. De grote takken in kleine stukken gehakt voor de kachel. twijgen die op acht manshoge bergen zijn verzameld door een geleende hakselaar gehaald en al die snippers bij jonge bomen, ingezaaide stroken en ludieke bergen gelegd. In totaal hadden we zo’n 6 kuub snippers.

We hebben de takken die op de grond lagen of nog uit de bomen moesten worden gezaagd bij elkaar gesleept. De grote takken in kleine stukken gehakt voor de kachel. En alle twijgen die we op acht manshoge bergen hadden verzameld verhakseld met een geleende hakselaar. De snippers zijn verstrooid bij jonge bomen, ingezaaide stroken en ook op ludieke bergen gelegd. Er zijn op dit deel van het land zo’n 170 vruchtdragende olijfbomen en ze hadden bijna allemaal gebroken takken.

Dit jaar zagen voor het eerst de bloei van de amandelen, en niet alleen die, ook eindeloze vlakten rozemarijn en ander rose en paars bloeiende bloemen. Met Lettie en haar IJslandse paarden hebben we ritten rond de rivier en in de heuvels gemaakt, door een rose wolk.

Zaaien is in principe een effectieve manier de bodem te verbeteren, en ook de beste en meest effectieve manier om grote bomen te planten. Het gaat helaas niet vanzelf, het is moeilijk door de droogte bijvoorbeeld. Van de boomzaden komen zowel in de bakken als in de volle grond de steeneiken, de hazelaars, walnoten en de Carobe bomen op.

In enkele brede banen tussen de olijfbomen en op een paar strookjes dicht bij het huis hebben we vlas, duivenbonen, luzerne, hennep, boekweit en sorghum uitgezaaid. De losgemaakte stroken zien er mooi uit tussen het lichtgroene gras, nu is het afwachten of het opkomt, en de voorziene droogte kan doorstaan.

Het is echt super fijn om zo te van alles te proberen op het land, we zien de atmosfeer veranderen en dit voorjaar vulde de vallei zich met vogelgekwetter; twee keer een enorme spreeuwenzwerm en dagelijks allerlei klein spul zoals het klein zwart kopje, zwarte spreeuw, boomleeuwerik, koolmees en de kanarie zijn gesignaleerd. En we hadden een mol, dat betekent bodemleven. We denken dat die toename van dieren komt door ons werk natuurlijk. Er is geen bewijslast maar toch. Tegelijkertijd trekken de echte helden ten strijde tegen de megalomane en ingrijpende windmolenplannen. Er zijn regelmatig bijeenkomsten van grote groepen tegenstanders en hardlopers en fietsers bewegen door de streek om aandacht te vragen en informatie te delen. De vele torens worden 170 meter hoog, de wegen waar het werk- en onderhoudsverkeer gaan rijden 8 meter breed, vele heuvels worden weggeblazen om de weg en standplaatsen te vereffenen. Ik kan niet achterhalen waarom de molens hier zijn gepland en niet op de vele eindeloze dorre, boomloze en makkelijk te ontsluiten vlaktes. De linker foto komt uit de appgroep van de Gent de Matarraña en rechter is genomen bovenaan de vallei, nu nog zonder molens.

Om toch optimistisch en niet als een Calimero de blog af te sluiten; hieronder de groene velden van dit voorjaar. Op de delen waar we kippenmest hebben uitgestrooid zijn de granen hoog en dicht op elkaar gegroeid. Op de overige terrassen is het vanaf een afstand een groen laken, dichterbij zie je de dunne sprieten en open plekken. De wikke groeit vooral op die ‘magere’ velden vol en uitbundig.